Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) στις 4/2 δημοσίευσε νέο κείμενο έρευνας για την ευλογιά αιγοπροβάτων και τα σενάρια εμβολιασμού για τον έλεγχο της επιδημίας της ζωονόσου ειδικά στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία.

Το επιστημονικό κείμενο υπογράφουν συνολικά 6 μέλη επιστημονικών ομάδων εργασίας της EFSA και συγκεκριμένα ο Τσβιάτκο Αλεξάντροφ από την Βουλγαρία, που είναι ειδικός στη διαχείριση κινδύνων για τις ασθένειες FAST (Αφθώδης πυρετός και παρόμοιες διασυνοριακές ασθένειες) στην Κομισιόν για τον Έλεγχο του Αφθώδους Πυρετού (EuFMD) και μέλος επιστημονικών ομάδων εργασίας της EFSA για την υγεία των ζώων, η Ιέβα Μπαλτουσίτε, από Λιθουανία και Ιταλία, που είναι στέλεχος της EFSA στη μονάδα Βιολογικών Κινδύνων και Υγείας & Καλή Διαβίωσης των Ζώων (Biological Hazards & Animal Health and Welfare unit), ο Ιταλός Αλεσάντρο Μπρόλια, που είναι Ανώτερος Επιστημονικός Υπεύθυνος (Senior Scientific Officer) στην EFSA από το 2008, με εξειδίκευση στην αξιολόγηση κινδύνου για διασυνοριακές ασθένειες των ζώων, ο επίσης Ιταλός Πάολο Καλίστρι, που είναι επικεφαλής του Κέντρου Αναφοράς του FAO για την Κτηνιατρική Επιδημιολογία στο IZS Teramo και μέλος της επιστημονικής ομάδας (Panel) της EFSA για την Υγεία και την Καλή Διαβίωση των Ζώων (AHAW), ο Βρετανός Σάιμον Γκάμπινς, που είναι Επικεφαλής της ομάδας Μετάδοσης και Μοντελοποίησης Νοσημάτων στο Ινστιτούτο Pirbright και εξωτερικός εμπειρογνώμονας της EFSA σε θέματα επιδημιολογικής μοντελοποίησης και τέλος ο Βέλγος Νικ Ντε Ρέγκε, που είναι επικεφαλής της Μονάδας Υγείας των Ζώων, Καλή Διαβίωσης και Υγείας των Φυτών στην Επιχειρησιακή Διαχείριση της EFSA, υπεύθυνος για την παροχή επιστημονικών συμβουλών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Στο άρθρο της EFSA, γίνεται λόγος για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμπορικά διαθέσιμων εμβολίων SGP και τον πιθανό αντίκτυπο των στρατηγικών εμβολιασμού στον έλεγχο και την εξάλειψη της επιδημίας.

Συγκεκριμένα το άρθρο που μπορείτε να το δείτε ολόκληρο κάνοντας κλικ ΕΔΩ αναφέρει τα ακόλουθα:

«Η ευλογιά των προβάτων και των αιγών (SGP), που προκαλούνται από τους ιούς Capripox, έχουν επανεμφανιστεί στην Ευρώπη με πρωτοφανή ένταση κατά την περίοδο 2024-2025, επηρεάζοντας ιδιαίτερα την Ελλάδα και τη Βουλγαρία και θέτοντας σε αυξανόμενο κίνδυνο τις γειτονικές χώρες. Παρά τα θεσπισμένα μέτρα ελέγχου της ΕΕ, η κλίμακα και η επιμονή των κρουσμάτων μπορεί να υποδηλώνουν ορισμένες καθυστερήσεις στην ανίχνευση ή την αναφορά και έναν πιθανό ρόλο των μετακινήσεων ζώων, τόσο των εγκεκριμένων όσο και των ανεξέλεγκτων, στη διατήρηση της μετάδοσης. Η παρούσα αξιολόγηση εξετάζει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμπορικά διαθέσιμων εμβολίων SGP και αξιολογεί τον πιθανό αντίκτυπο των στρατηγικών εμβολιασμού στον έλεγχο και την εξάλειψη της επιδημίας. Μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και πειραματικά δεδομένα από το EURL για τους ιούς Capripox επιβεβαιώνουν ότι τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια SGP που βασίζονται σε στελέχη του ιού της ευλογιάς των προβάτων, συμπεριλαμβανομένων των στελεχών της ευλογιάς των προβάτων RM65, Ρουμανίας και Bakirköy, παρέχουν ισχυρή προστασία (συνήθως 80-100%) και μειώνουν σημαντικά τον πολλαπλασιασμό και την αποβολή του ιού στα πρόβατα. Τα προφίλ ασφάλειας είναι γενικά ευνοϊκά, αν και μπορεί να εμφανιστούν ήπιες αντιδράσεις μετά τον εμβολιασμό και η τήρηση της συνιστώμενης δοσολογίας είναι απαραίτητη. Ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού του εμβολίου είναι ελάχιστος όταν ακολουθούνται οι τυπικές προφυλάξεις. Χρησιμοποιώντας δημογραφικά δεδομένα και δεδομένα επιδημιών από τη Βουλγαρία, εφαρμόστηκε ένα στοχαστικό χωρικό μοντέλο πυρήνα για την προσομοίωση της εξάπλωσης του SGP και την αξιολόγηση σεναρίων εμβολιασμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ταχεία ανίχνευση και η θανάτωση από μόνες τους μπορούν να ελέγξουν τις επιδημίες εντός 1-2 ετών, αλλά ο εμβολιασμός μειώνει σημαντικά το μέγεθος της επιδημίας και τη γεωγραφική εξάπλωση. Ο περιφερειακός εμβολιασμός ενέχει κίνδυνο διαφυγής του ιού, εκτός εάν επιβληθούν αυστηροί έλεγχοι των μετακινήσεων, ενώ ο εμβολιασμός σε εθνικό επίπεδο παρέχει πιο ισχυρή συγκράτηση. Μια διετής εκστρατεία εμβολιασμού σε συνδυασμό με τυπικά μέτρα ελέγχου προβλέπεται να επιτύχει την εξάλειψη ένα χρόνο νωρίτερα από τις στρατηγικές μη εμβολιασμού. Στην Ελλάδα, η πολυπλοκότητα της δυναμικής μετάδοσης και οι πολλαπλές συστάδες επιδημιών υποδηλώνουν ότι θα ήταν απαραίτητος στοχευμένος ή πανεθνικός εμβολιασμός. Συνολικά, ο εμβολιασμός -ιδίως όταν συνδυάζεται με την έγκαιρη ανίχνευση, την ταχεία θανάτωση και τους περιορισμούς των μετακινήσεων- προσφέρει ένα κρίσιμο εργαλείο για τον έλεγχο και την πιθανή εξάλειψη του SGP στις πληγείσες περιοχές.»