Η κινόα (Chenopodium quinoa) είναι ετήσιο, ποόδες φυτό. Κατάγεται από τις Άνδεις, ενώ η εξάπλωσή της παγκοσμίως έγινε ταχύτατα, κυρίως λόγω της μεγάλης προσαρμοστικότητας που εμφανίζει και της υψηλής της θρεπτικής αξίας.

Είναι φυτό που δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις τόσο σε κλίμα όσο και σε έδαφος. Η ανάδυση των φυταρίων είναι ταχύτατη (3-10 ημέρες) όταν η επικρατούσα θερμοκρασία είναι 15 οC. Η καλλιέργεια της κινόα, φαίνεται να μην επηρεάζεται από το υψόμετρο, καθώς αναπτύσσεται καλά τόσο σε χαμηλά υψόμετρα όσο και σε υψηλά (4000 μέτρα). Προτιμά ελαφρά εδάφη, με καλή στράγγιση και pH 6 – 8,5. Παρόλα αυτά, μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε άγονα, πετρώδη και ξηρά εδάφη. Πρόκειται για καλλιέργεια που αναπτύσσεται σε μεγάλο εύρος θερμοκρασιών και πιο συγκεκριμένα -3 οC έως και 35 οC. Κατά το φύτρωμα, δεν είναι επιθυμητές οι υψηλές θερμοκρασίες, καθώς καθυστερούν το φύτρωμα και χαλάνε την ομοιομορφία του. Το ετήσιο ύψος βροχόπτωσης που απαιτεί είναι 300-1000 mm. Αξίζει να σημειωθεί πως στα πρώτα στάδια της καλλιέργειας οι ανάγκες σε νερό είναι αυξημένες, ενώ κατά την ωρίμανση και πριν την συγκομιδή είναι επιθυμητές οι ξηρικές συνθήκες. Ένα αξιόλογο χαρακτηριστικό της είναι πως εμφανίζει αντοχή στην αλατότητα, επιτρέποντας έτσι την αξιοποίηση των αλατούχων εδαφών, που ολοένα και αυξάνονται στην Μεσόγειο. Όταν οι επικρατούσες συνθήκες είναι ευνοϊκές, η καλλιέργεια ολοκληρώνει τον βιολογικό της κύκλο σε 110-180 ημέρες.

Κατά την προετοιμασία του αγρού πραγματοποιείται ψιλοχωμάτισμα του εδάφους. Πρέπει η υγρασία να είναι υψηλή για να μπορέσει να βλαστήσει ο σπόρος. Μετά την σπορά προτείνεται να γίνεται ένα πέρασμα με κύλινδρο. Είναι σημαντικό να μην δημιουργηθεί κρούστα κατά τα πρώτα στάδια της καλλιέργειας, για να μην παρεμποδιστεί η ανάδυση των νεαρών φυταρίων.

Πρόκειται για ανοιξιάτικη καλλιέργεια. Η σπορά προτιμάται να γίνεται στα τέλη του χειμώνα ή και αρχές της άνοιξης (Φεβρουάριο – Μάρτιο). Η σπορά της κινόα πραγματοποιείται απευθείας στο χωράφι. Σπέρνεται σε γραμμές, με αποστάσεις 60-75 εκατοστά μεταξύ τους, ενώ επί της γραμμής οι αποστάσεις κυμαίνονται από 5 έως 10 εκατοστά. Η σπορά γίνεται με πνευματική σπαρτική, όμοια με εκείνη του αραβοσίτου και του βαμβακιού. Οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών βοηθούν στην μηχανική αντιμετώπιση των ζιζανίων, καθώς δεν υπάρχουν εγκεκριμένα ζιζανιοκτόνα για την καλλιέργεια της κινόα. Το βάθος της σποράς εξαρτάται από την υγρασία του εδάφους. Στα εδάφη με μεγάλη υγρασία το βάθος σποράς είναι 2-3 εκατοστά, ενώ σε εδάφη με μικρότερη εδαφική υγρασία η σπορά γίνεται στα 5 εκατοστά. Η ποσότητα σπόρου είναι 300 γρ ανά στρέμμα.

Η αντίδραση της καλλιέργειας στην αζωτούχο λίπανση είναι θετική. Πιο συγκεκριμένα, 7-8 μονάδες αζώτου κατά την βασική λίπανση φαίνεται να καλύπτουν τις ανάγκες των φυτών σε άζωτο για όλη την καλλιεργητική περίοδο. Όσον αφορά στο φώσφορο, συνίσταται η προσθήκη φωσφορούχου λίπανσης, σε περιπτώσεις που η εδαφολογική ανάλυση, δείξει πως υπάρχει έλλειψη του συγκεκριμένου στοιχείου. Το κάλιο, είναι βασικό στοιχείο για την κινόα, λόγω της περιεκτικότητάς του στο σπόρο, ωστόσο και αυτό προστίθεται στην βασική λίπανση, αν κριθεί απαραίτητο έπειτα από εδαφολογική ανάλυση.

Ως καλοκαιρινή καλλιέργεια, η κινόα έχει ανάγκη άρδευσης. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για ανθεκτικό φυτό στην ξηρασία, τα ποτίσματα μειώνονται στο ελάχιστο. Πιο συγκεκριμένα, οι ανάγκες σε νερό είναι αυξημένες κατά τα πρώτα στάδια της καλλιέργειας, ενώ φτάνοντας στην άνθηση και την ωρίμανση δεν απαιτείται άρδευση, καθώς είναι ευνοϊκότερες οι ξηρικές συνθήκες.

Η συγκομιδή πραγματοποιείται όταν ο σπόρος έχει ωριμάσει και σκληρύνει. Σε αυτό το στάδιο ο σπόρος πρέπει να έχει σκληρύνει τόσο ώστε να μην μπορεί να χαραχθεί εύκολα με το νύχι. Ταυτόχρονα, τα φυτά έχουν κιτρινίσει και τα φύλλα έχουν πέσει. Σε αυτό το στάδιο, μπορεί να πραγματοποιηθεί η συγκομιδή, με την χρήση αλωνιστικής μηχανής. Ο συγκομιζόμενος σπόρος μπορεί να οδηγηθεί για άμεση κατανάλωση, ενώ τα υπολείμματα της καλλιέργειας μπορούν να αξιοποιηθούν ως ζωοτροφή. Έπειτα από τη συγκομιδή, ο σπόρος πρέπει να υποστεί ξήρανση για να αποθηκευτεί. Ο σπόρος διατηρείται για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε υγρασία που δεν ξεπερνά το 10 %.

Η απόδοση της καλλιέργειας επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, τόσο βιοτικούς όσο και αβιοτικούς. Παρόλα αυτά, έχουν σημειωθεί αποδόσεις από 40 κιλά το στρέμμα, καθώς και αποδόσεις που ξεπερνούν τα 400 κιλά το στρέμμα!