Η συνεχιζόμενη απραξία στην αγορά του ελαιολάδου, οι χαμηλές τιμές παραγωγού, το αυξημένο κόστος καλλιέργειας και τα ακριβά εργατικά συνθέτουν ένα ιδιαίτερα δύσκολο σκηνικό για τον ελαιοκομικό κλάδο.

Σε πολλές περιοχές της χώρας οι παραγωγοί εκφράζουν έντονο προβληματισμό για τη νέα ελαιοκομική περίοδο, με αρκετούς να εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο να μην προχωρήσουν στη συγκομιδή, εφόσον οι τιμές παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα.

Στη Λακωνία, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού Μεταμόρφωσης, Γιάννη Λάγγη: “οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν πως η νέα παραγωγή θα είναι διπλάσια, αν και αρχικά υπολογιζόταν ακόμα παραπάνω”. Παράλληλα όμως, όπως δηλώνει στο Agrosymbol: “υπάρχει πρόβλημα από την καλόκορη, σε αρκετές περιοχές που συνορεύουν με δασικά, γεγονός που δημιουργεί αβεβαιότητα για την τελική εικόνα της σοδειάς”. “Μέχρι να φτάσουμε στη συγκομιδή ο δρόμος είναι μακρύς λόγω και του καιρού”, προσθέτει.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που απασχολεί τους συνεταιρισμούς αφορά στα προγράμματα των Οργανώσεων Ελαιουργικών Φορέων (ΟΕΦ). Όπως τονίζει ο κ. Λάγγης, παραμένουν εκκρεμότητες στις πληρωμές, δημιουργώντας πρόσθετη πίεση στη ρευστότητα των οργανώσεων.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Agrosymbol, οι τιμές για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο αυτή την περίοδο στη Μεσσηνία κυμαίνονται στα 3,80-4 ευρώ το κιλό, ενώ στη Λακωνία είναι σαφώς σε υψηλότερα επίπεδα.

Καλή παραγωγή φαίνεται πως θα έχει και η Κρήτη αν και δεν λείπουν προβλήματα

Ανάλογη εικόνα μεταφέρει και ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Εμπάρου, Γιώργος Περογιαννάκης. Όπως αναφέρει, “ο συνεταιρισμός έχει διαθέσει εδώ και καιρό τις τελευταίες ποσότητες που είχαν απομείνει, περίπου 50 τόνους ελαιόλαδο, σε τιμή 5 ευρώ το κιλό συν ΦΠΑ”.

“Για τη νέα χρονιά οι ενδείξεις παραπέμπουν σε καλή παραγωγή, με τους παραγωγούς να περιμένουν παράλληλα την εξέλιξη του προγράμματος δακοκτονίας. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα παραμένει η τιμή του ελαιολάδου και το αυξημένο κόστος των εργατικών”, όπως τονίζει ο ίδιος. “Το κόστος είναι σε υψηλά επίπεδα και με αυτές τις τιμές δεν αποκλείεται να μείνουν αμάζευτες ελιές”, υπογραμμίζει ο κ. Περογιαννάκης, αποτυπώνοντας την ανησυχία που επικρατεί στον κλάδο.

Την ίδια στιγμή, η αγορά στο νησί παραμένει υποτονική. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εμπορικές πράξεις είναι… ανύπαρκτες, ενώ οι τιμές στην αγορά στις όποιες πράξεις γίνονται κινούνται μεταξύ 4,10 και 4,20 ευρώ το κιλό. Στην ευρύτερη περιοχή εξακολουθούν να υπάρχουν αποθέματα που φτάνουν περίπου τους 150 τόνους, χωρίς όμως να εκδηλώνεται ουσιαστικό αγοραστικό ενδιαφέρον.

Σύμφωνα πάντως με αγρότες – ελαιοπαραγωγούς από περιοχές των Χανίων, δεν λείπουν προβλήματα με την καρπόδεση.

Όπως και να έχει, η έλλειψη ζήτησης, σε συνδυασμό με τα υψηλά κόστη παραγωγής και τις εκκρεμότητες στα προγράμματα ΟΕΦ, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα για τους παραγωγούς και τους συνεταιρισμούς, οι οποίοι προειδοποιούν ότι χωρίς βελτίωση των τιμών και ενίσχυση της ρευστότητας, η επόμενη ελαιοκομική περίοδος θα είναι από τις δυσκολότερες των τελευταίων ετών. Όπως όλα δείχνουν, οι ελαιοπαραγωγοί που σίγουρα θα μπουν στο κτήμα για να μαζέψουν, είναι όσοι δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο οικογενειακών εκμεταλλεύσεων, όπου επιτυγχάνονται οικονομίες κλίμακος, όσον αφορά στα συλλεκτικά κόστη.