Το φρούτο του δράκου (dragon fruit), γνωστό και ως πιτάγια (pitaya), είναι ο καρπός ορισμένων ειδών κάκτων (του γένους Selenicereus) που προέρχεται κυρίως από το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, η καλλιέργειά του έχει επεκταθεί στην Ασία αλλά και στην Ελλάδα, κυρίως στην Κρήτη και την Καλαμάτα.
Το φρούτο αυτό ξεχωρίζει για την εντυπωσιακή του εμφάνιση, με λεπιδωτή φλούδα που θυμίζει δέρμα δράκου. Η γεύση του περιγράφεται ως ένας δροσερός συνδυασμός ακτινιδίου, αχλαδιού και καρπουζιού.
Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι:
Με κόκκινη φλούδα και λευκή σάρκα: Η πιο κοινή ποικιλία, με ήπια γεύση.
Με κόκκινη φλούδα και κόκκινη/μωβ σάρκα: Πιο γλυκιά ποικιλία και πλούσια σε αντιοξειδωτικά.
Με κίτρινη φλούδα και λευκή σάρκα: Θεωρείται η πιο γλυκιά και τροπική από όλες.
Το φρούτο του δράκου αποτελεί μια “υπερτροφή” με χαμηλές θερμίδες (περίπου 60 ανά 100γρ.) και υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά όπως αντιοξειδωτικά (βηταλαΐνες, φλαβονοειδή και βιταμίνη C) αλλά και σε σίδηρο και μαγνήσιο, ενώ όπως τα περισσότερα φρούτα, είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες και πρεβιοτικά, που ενισχύουν την ανάπτυξη καλών βακτηρίων στο έντερο.

Συνήθως κόβεται στη μέση και η σάρκα αφαιρείται με κουτάλι (όπως το ακτινίδιο). Είναι ιδανικό για smoothies, φρουτοσαλάτες, γιαούρτι ή και ως δροσερό σνακ από μόνο του. Οι μικροί μαύροι σπόροι του είναι βρώσιμοι και περιέχουν και τα περίφημα “καλά λιπαρά”.

Το συγκεκριμένο φρούτο… ρίζωσε για τα καλά στην Ελλάδα και ειδικά στην Κρήτη

Η καλλιέργεια του φρούτου του δράκου (πιτάγια) στην Ελλάδα γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη το 2026, με τους παραγωγούς να εκμεταλλεύονται τις ολοένα και υψηλότερες θερμοκρασίες και τη ζήτηση για “superfoods”.

Η παραγωγή επικεντρώνεται σε περιοχές με ήπιο κλίμα, καθώς το φυτό είναι ευαίσθητο στον παγετό, έτσι δεν είναι τυχαίο που η Μεσσηνία, αλλά και όλη η Κρήτη, είναι οι περιοχές που η καλλιέργεια dragon fruits γνωρίζει μεγάλη άνθηση.

Οικογένεια Δούβα: Aπό τις καλαματιανές πατάτες και τα κηπευτικά στο dragon fruit

O αγρότης Γιώργος Δούβας, δεν είναι άγνωστος στην αγορά της Καλαμάτας, αφού επί χρόνια την τροφοδοτεί με κηπευτικά και ιδιαίτερα με πατάτες. Στο πλάι του πλέον, βρίσκονται οι δύο γιοί του, Κωνσταντίνος και Γιάννης, γεωπόνοι στο επάγγελμα, όπου μετά τις σπουδές, επέστρεψαν στην Καλαμάτα και αφιερώθηκαν στον πρωτογενή τομέα.

Η οικογένεια Δούβα, καλλιεργεί κατά βάση πατάτες, κουνουπίδια, λάχανα, σέλινο, σέλερι και κολοκυθάκια. Περιστασιακά βάζουν και άλλες καλλιέργειες, παντζάρια, μπρόκολα, μαρούλια, ενώ φέτος δοκίμασαν και μελιτζάνες. Στα θερμοκήπια τους, έχουν βάλει επίσης ντομάτες και ντοματίνια.

Όπως λέει στο newmoney ο ένας γιος της οικογένειας, Κωνσταντίνος Δούβας, πάντα είχαν μια τάση, στις καλλιέργειές τους να δοκιμάζουν νέα πράγματα. Οι ”πειραματισμοί” τόσο με το dragon fruit, όσο και με άλλες καλλιέργειες ξεκίνησε το 2019, λίγο πριν την πανδημία. ”Παρ’ ότι το dragon fruit το καλλιεργούσαν κάποιοι και πιο πριν στην Ελλάδα, ο πολύς κόσμος το έμαθε κυρίως από το ίντερνετ εκείνη την περίοδο”, αναφέρει. Πιο πριν είχαμε δοκιμάσει βατόμουρα, μαύρες πατάτες, μύρτιλα, αρώνια, passion fruit, δεν είχαν όμως την ίδια επιτυχία”.

”Η ποικιλία είναι το άλφα και το ωμέγα”

Όπως λέει, ”Το 2019 ουσιαστικά ξεκίνησε η πρώτη μας έρευνα με τα dragon fruit, το τι είναι αυτό το φυτό, πώς μπορούμε να το προμηθευτούμε, πώς παράγεται και σίγουρα, το πώς θα εντάξουμε αυτό το προϊόν στην αγορά. Αμέσως βρήκαμε πράγματα που δεν τα περιμέναμε. Υπήρχε ήδη εδώ στην Ελλάδα, δεν ήταν κάτι που θα φέρναμε εμείς πρώτοι από το εξωτερικό. Προσεγγίσαμε αυτούς τους ανθρώπους, μπορέσαμε και γνωρίσαμε κάποιους, πήραμε πληροφορίες για την καλλιέργεια, αν μπορεί να ανταπεξέλθει στο κλίμα της Ελλάδας. Γιατί ξεκάθαρα είναι ένα τροπικό φυτό, το οποίο έχει πάρα πολλές ιδιομορφίες.

Αφού αγοράσαμε τα πρώτα μας μοσχεύματα από ντόπιους, ανακαλύψαμε τελικά ότι οι ποικιλίες είναι το άλφα και το ωμέγα. Είναι τουλάχιστον 380 καταγεγραμμένες διαφορετικές ποικιλίες, με επίσημες επωνυμίες.

Οπότε, γύρω στο 2021-2022, ξεκινήσαμε να έχουμε ένα μπούσουλα στο πού πηγαίνουμε. Ενώ είχαμε κάνει την πρώτη μας εγκατάσταση σε αυτά. Έτσι ξεκίνησε, δειλά-δειλά, με μικρές επενδύσεις από ίδια κεφάλαια, χωρίς βέβαια να το έχουμε βάλει στην αγορά. Δεν είχαμε την παραγωγή, δεν είχαμε την ποσότητα, ακόμα. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η όλη καλλιέργεια dragon fuit.

Έχουμε πάνω από 20 με 30 διαφορετικές ποικιλίες, αυτές που καλλιεργούμε επαγγελματικά είναι γύρω στις 7-8. Αυτές όμως που εμπορευόμαστε στην αγορά είναι 2-3. Έχουμε ποικιλίες με λευκή σάρκα, έχουμε ποικιλίες με ροζ και με μωβ. Εμείς αυτές που εμπορευόμαστε είναι κυρίως η μία ροζ. Παρ’ όλα αυτά έχουμε εμπορική δραστηριότητα και στη λευκή, σε μια μικρότερη ποσότητα και στη μωβ. Κατά 90% διακινούνται στην τοπική αγορά.

Και φέτος ξεκινήσαμε και στέλναμε και στην Αθήνα κάποιες ποσότητες. Στην Λαχαναγορά και σε κάποια μαγαζιά στην Αθήνα”, λέει ο κ. Δούβας.

”Ακριβό το φρούτο, αλλά μας δικαίωσε ο κόσμος”

Είναι γνωστό, πως το dragon fruit, έχει υψηλό κόστος παραγωγής και πωλείται και σε υψηλές τιμές στην αγορά. Όπως εκτιμά ο κ. Δούβας, στα πέντε περίπου χρόνια που το καλλιεργεί η οικογένεια, ο κόσμος έχει δικαιώσει την επιλογή τους. ”Είναι σίγουρα ένα ακριβό φρούτο. Η δικιά μας παραγωγή είναι σίγουρα πάρα πολύ ακριβή, σίγουρα μπορεί να γίνει και πιο φθηνή η παραγωγή, χωρίς τα ίδια αποτελέσματα όμως, χωρίς την ίδια ποιότητα και με μικρότερη ποσότητα.

Μας δικαιώνει το σύστημα που επιλέξαμε να πάμε σε μια πολύ ακριβή εγκατάσταση, γιατί η δικιά μας εγκατάσταση είναι θερμοκηπιακή. Είναι μέσα στο θερμοκήπιο με ελεγχόμενες θεωρητικά συνθήκες. Είναι με ένα μοναδικό, θα έλεγα στην Ελλάδα, σύστημα στήριξης, το οποίο δημιουργήσαμε μόνοι μας”.

Τα μυστικά για ένα γευστικό dragonfruit

Όσοι έχουμε δοκιμάσει εισαγόμενο dragonfruit, η αίσθηση που έχουμε αποκομίσει, είναι ότι πρόκειται μάλλον για ένα άγευστο φρούτο, που δεν αντιστοιχίζεται με την εντυπωσιακή εμφάνισή του και την υψηλή τιμή του. Η πραγματικότητα για τα ντόπια ”φρούτα του δράκου”, είναι λίγο διαφορετική.

”Πρώτα απ’ όλα, ο κύριος παράγοντας που καθορίζει την γεύση είναι κατά κύριο λόγο η ποικιλία”, εξηγεί ο κ. Δούβας. Υπάρχουν ποικιλίες που είναι άγευστες. Υπάρχουν ποικιλίες που είναι εξαιρετικές. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν οι τεχνικές που μπορείς να ακολουθήσεις. Και υπάρχουν και τα μικροκλίματα. Πρέπει να σκεφτεί κανείς, ότι όπως μια πατάτα στην Καλαμάτα μπορεί να είναι πιο γευστική από μια πατάτα στον Νευροκόπι, έτσι, αντίστοιχα, υπάρχουν τέτοιες διαφορές και σε αυτό το φρούτο.

Σίγουρα σημαντικό κομμάτι, για να διαχειριστείς την ωριμότητα ενός φρούτου είναι η συγκομιδή. Όταν κοπεί στο σωστό στάδιο, έχει πάρει όλα τα σάκχαρα από το φυτό, με αποτέλεσμα να έχει πιο ολοκληρωμένη γεύση και άρωμα.

Όταν το προϊόν προορίζεται για εξαγωγή, καλώς ή κακώς, όταν ξέρουμε ότι το φρούτο μας θα κάνει ένα και δύο μήνες μέχρι να καταναλωθεί, πρέπει το στάδιο συγκομιδής να είναι τέτοιο ώστε να μπορεί να συντηρηθεί για ένα και δύο μήνες μετά. Έτσι, δεν υπάρχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα, σε σχέση με ένα ντόπιο φρούτο”.

Αποξηραμένα και μαρμελάδες από dragonfruit

Προς το παρόν η οικογένεια Δούβα δεν έχει πλάνα επέκτασης στον τομέα του dragon fruit, γιατί, όπως μας εξηγεί ο κ. Δούβας, είναι ένα ακριβό φρούτο, για αυτό το λόγο δεν αγοράζονται μεγάλες ποσότητες. Κατά τα άλλα, η εγκατάστασή τους και η παραγωγή είναι αρκετά μεγάλη για τα δεδομένα της Ελλάδας. ”Δεν σκεφτόμαστε να επεκταθούμε προς το παρόν στο εξωτερικό, αφού δεν θέλουμε να φτάσουμε στο σημείο να πετάμε ποσότητες. Παρ’ όλα αυτά έχουμε ξεκινήσει ήδη κι άλλη μία παράλληλη δραστηριότητα. Έχουμε φτιάξει ένα εργαστήριο τροφίμων, στο οποίο φτιάχνουμε αποξηραμένα και μαρμελάδες από τα dragon fruit. Έχουμε μπει ουσιαστικά και στον κλάδο της μεταποίησης”.

Δεκάδες ποικιλίες dragon fruit ρίζωσαν στο Ηράκλειο

Aπό την Καλαμάτα, περνάμε την Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ηράκλειο, εκεί όπου ο Μάνος Μπακούσης, καλλιεργεί επίσης επί μια πενταετία δεκάδες ποικιλίες dragon fruit, με τις οποίες τροφοδοτεί κυρίως την τοπική αγορά και μεγάλα ξενοδοχεία.

Όπως εξηγεί στο newmoney, ”την περίοδο του κορονοϊού και λίγο πριν βρέθηκα άνεργος. Υπήρχαν τα δύο αγροτεμάχια που καλλιεργούμε τώρα και εντελώς τυχαία, έπεσε στην αντίληψή μου σαν φρούτο. Μου κίνησε την περιέργεια και έψαξα πληροφορίες. Είδα ότι είναι ένα φρούτο, το οποίο μπορούσε να σταθεί στην Κρήτη, σαν καλλιέργεια, με λίγο ψάξιμο στις ποικιλίες βέβαια, γιατί είναι ένα τροπικό φρούτο, που έχει θεματάκια σε παγετούς, κρύα, πολύ υγρασία, αλλά υπάρχουν ποικιλίες οι οποίες μπορούν να σταθούν να αντέξουν. Φέραμε τα πρώτα μας φυτά την περίοδο του κορονοϊού από εξωτερικό, μικροπαραγγελίες και ξεκινήσαμε δοκιμαστικά το 2020, να δούμε πώς μπορούν να συμπεριφερθούν τα φυτά εδώ” σημειώνει αρχικά.

O Mάνος Μπακούσης Manos Bakoysis (Dragon fruit Creta Greece)

”Αφού είδαμε τον πρώτο χρόνο ότι πάνε καλά και έχει πάρα πολύ γρήγορη ανάπτυξη, μετά ανοιχτήκαμε, φέραμε κι άλλες ποικιλίες απ’ έξω. Έχουμε φέρει 60 ποικιλίες, τις οποίες δεν τις έχουμε όλες για καλλιέργεια καρπού. Έχουμε επιλέξει ποιες θα βγουν στην αγορά. Τις υπόλοιπες τις καλλιεργούμε για το σπίτι, για κάποιον που θέλει κάτι διαφορετικό, για κάποιον που μαζεύει ποικιλίες, που είναι πολλοί πλέον. Τους αρέσει να έχουν διάφορα είδη του φρούτου.

Εμείς, έχουμε 7-8 ποικιλίες, που καλλιεργούμε εντατικά και βγάζουμε καρπό στην αγορά. Τροφοδοτούμε την ντόπια αγορά, αγορές που με τη σειρά τους τροφοδοτούν πεντάστερα ξενοδοχεία, γιατί είναι ένα ακριβό φρούτο, που δεν προορίζεται για μαζική κατανάλωση. Είναι ένα φρούτο, που ναι μεν έχει ζήτηση, όμως δεν υπάρχουν μεγάλες παραγγελίες, λόγω τιμής. Δηλαδή, ακόμη και οι φρουταγορές δεν θα πάρουν τεράστιες ποσότητες. Έχει όμως, πολύ καλή παραγωγή, πέντε με έξι φορές το χρόνο δίνει καρπούς και σίγουρα είναι μια καλλιέργεια που θέλει πολλή δουλειά”, εξηγεί ο κ. Μπακούσης.

”Yπάρχουν dragon fruit γλυκά σαν σταφύλι”

Όσον αφορά τα προτερήματά του, ο κ. Μπακούσης εξηγεί ότι είναι ένα πάρα πολύ ωφέλιμο φρούτο για τον οργανισμό. ”Ο κόσμος έχει σταθεί στην εμφάνισή του, στο ότι είναι κάτι το ιδιαίτερο. Πλέον όμως έχει αρχίσει και το ψάχνει και βλέπει πόσο ωφέλιμο είναι, ίσως πιο ωφέλιμο και από το αβοκάντο. Οπότε πλέον ο κόσμος δεν το αγοράζει για να φάει ένα όμορφο φρούτο, αλλά ένα ωφέλιμο φρούτο.

Όσον αφορά τη διαφορά στη γεύση μεταξύ ντόπιων και εισαγόμενων, εξηγεί, ότι υπάρχει τεράστιο χάσμα. ”Αυτό ήταν το μεγάλο μας πρόβλημα στην αρχή, απογοητευτήκαμε όταν δοκιμάσαμε εισαγόμενο φρούτο, από θέματα γεύσης. Όμως, τα φρούτα που έρχονται από Ταϊλάνδη, Σιγκαπούρη, μένουν περίπου 50-60 μέρες στα κοντέινερ, μέχρι να φτάσουν στην Ελλάδα και να βγουν στην αγορά. Το φρούτο κόβεται εντελώς άγουρο. Όταν δεν κοπεί ώριμο πάνω στο φυτό Να έχει ανεβάσει τα ζάχαρά του, ότι χρώμα και να έχει από γεύση θα είναι μηδέν.

Έχουμε βγάλει φρούτα εδώ στην Κρήτη που είναι τόσο γλυκά, όσο ένα σταφύλι που σε καίει στο λαιμό από τη γλύκα”, καταλήγει ο κ. Μπακούσης.