• Με αφορμή λοιπόν τη δημοσίευσή μας με την επιστολή του αγρεργάτη, ένας παραγωγός από τη Χαλκιδικής απαντά σχετικά τα εξής:

Σε περίπτωση που την επόμενη χρονιά ή τις επόμενες όταν η τιμή του ελαιολάδου είναι 2 ευρώ γιατί έχει γίνει το έχω ζήσει με τις παραγωγές των γονιών μου ή η βρώσιμη ελιά πωλείται στο εργοστάσιο 0.7 λεπτά του ευρώ παράδειγμα 2005 αν θυμάμαι καλά, τότε θα δεχτεί ο συγκεκριμένος εργάτης ή οποιοσδήποτε εργάτης να δουλέψει με το ανάλογο του 50ευρου εφόσον πάρουμε σαν αρχή αυτό το ποσό;! Μάλλον όχι! Αλλά εμείς θα προχωρήσουμε σαν παραγωγοί θα ξανά καλλιεργήσουμε θα ξανά αγοράσουμε φάρμακα θα ξανά κάνουμε όλη τη διαδικασία από την αρχή ως το τέλος.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως αυτές οι “μαγκιές” γίνονται από αυτά που έχω δει στη μέχρι τώρα ζωή μου μόνο σε περιόδους που υπάρχει πίεση για τη συλλογή του καρπού ή οποιαδήποτε άλλη πίεση σε όποιαδηποτε άλλη εργασία.

Γι’ αυτό αυτός που τη μία χρονιά θα μπει μέσα και θα χρεωθεί ή θα στερηθεί την επόμενη ίσως καταφέρει να βγάλει παραπάνω.

πηγή