Τη ρίγανη φαίνεται πως επιλέγουν ολοένα και περισσότεροι παραγωγοί στη Θεσσαλία, αναζητώντας μια εναλλακτική καλλιέργεια με χαμηλότερο κόστος παραγωγής και σταθερή εμπορική διέξοδο.

Στην περιοχή των Σοφάδων Καρδίτσας, ο παραγωγός Αποστόλης Εκίζογλου ετοιμάζεται να επενδύσει δυναμικά στη συγκεκριμένη καλλιέργεια και δηλώνει ότι σκοπεύει να βάλει 120 στρέμματα. Έχει δε έρθει σε επαφή με πολλούς καλλιεργητές και έχει μάθει αρκετά πράγματα για την καλλιέργεια.

«Με τα δεδομένα που μελετώ, είναι από τις λίγες καλλιέργειες αυτή την περίοδο που μπορεί να εξασφαλίσει ικανοποιητικό εισόδημα», τονίζει ο ίδιος μιλώντας στο Agrosymbol, ενώ εξηγεί ότι η ρίγανη μπορεί να προσφέρει εισόδημα, αρκεί ο παραγωγός να δείξει υπομονή την πρώτη περίοδο.

Όπως αναφέρει, η πρώτη χρονιά δεν δίνει μεγάλες αποδόσεις, καθώς το φυτό χρειάζεται χρόνο για να ριζώσει. «Σαν πρώτη χρονιά δεν παίρνεις πολλά κιλά. Εξαρτάται και από το πότε θα τη σπείρεις. Η καλύτερη εποχή είναι ο Σεπτέμβριος», σημειώνει.

Οι διαφορές στις αποδόσεις είναι σημαντικές. Σύμφωνα με τον ίδιο, χωράφι που σπάρθηκε τον Σεπτέμβριο απέδωσε 190 έως 200 κιλά ανά στρέμμα, ενώ άλλη καλλιέργεια που εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο έδωσε περίπου 130 κιλά. Από τη δεύτερη χρονιά και μετά, όμως, οι αποδόσεις αυξάνονται αισθητά. «Σε διετή ρίγανη ξέρω ότι υπήρξαν φέτος αποδόσεις μέχρι και 440 κιλά το στρέμμα», αναφέρει.

Το κόστος εγκατάστασης χαρακτηρίζεται λογικό. Όπως εξηγεί ο κ. Εκίζογλου, απαιτούνται περίπου 30 ευρώ το στρέμμα για τη μηχανική φύτευση και περίπου 120 ευρώ για τα φυτά, τα οποία μπορούν να διατηρηθούν στην παραγωγή για περίπου τέσσερα χρόνια. Υπολογίζει στα κόστη περίπου στα 100 ευρώ, συν ακόμη 40-50 ευρώ για τα απαραίτητα σκαλίσματα.

Η παραγωγή διατίθεται με τιμή 1,50 ευρώ το κιλό. «Την παραλαμβάνουν τη ρίγανη, την επεξεργάζονται και στη συνέχεια το προϊόν ως επί το πλείστον πάει για εξαγωγή», επισημαίνει.

Η καλλιέργεια, όπως λέει, μπορεί να ενταχθεί και σε προγράμματα ενίσχυσης, ενώ οι αρδευτικές ανάγκες της είναι περιορισμένες. «Φέτος, επειδή ήταν βροχερή χρονιά, χρειάστηκε μόνο ένα νερό τον Απρίλιο ή τον Μάιο και άλλο ένα μετά το αλώνισμα», εξηγεί.

Όσον αφορά στη συγκομιδή, αυτή πραγματοποιείται την ίδια περίπου περίοδο με τα σιτηρά. Η ρίγανη κόβεται αρχικά με μικρό θεριστικό μηχάνημα, παραμένει για περίπου τρεις ημέρες στο χωράφι και στη συνέχεια αλωνίζεται, με την αλωνιστική να συλλέγει ουσιαστικά μόνο το φύλλο, που αποτελεί και το εμπορεύσιμο προϊόν.

Ο παραγωγός επισημαίνει ότι απαιτείται προσοχή κυρίως τον χειμώνα, ώστε να μην παραμένουν στάσιμα νερά στο χωράφι, ενώ η καλλιέργεια χρειάζεται σκαλιστήρι.

Το ενδιαφέρον για τη ρίγανη αυξάνει ήδη σε αρκετές περιοχές της Θεσσαλίας. «Στα Φάρσαλα και στην Καρδίτσα αρκετοί παραγωγοί ξεκινούν να βάζουν σημαντικές εκτάσεις», μας λέει ο κ. Εκίζογλου. Την ίδια ώρα, εκφράζει την ανησυχία του για την εικόνα άλλων καλλιεργειών, από τις οποίες έχει εμπειρία. «Τα διετή και τριετή τριφύλλια δεν σηκώνονται εύκολα, πιθανότατα έχουν πάθει ζημιά. Αντίθετα, τα νεόφυτα πάνε καλά», τονίζει στο Agrosymbol καταλήγοντας.