Σε κρίσιμο στάδιο βρίσκεται αυτή την περίοδο η βαμβακοκαλλιέργεια, με την εικόνα των χωραφιών να δημιουργεί μεν αισιοδοξία στους παραγωγούς, την ώρα όμως που η αβεβαιότητα στην αγορά και οι χαμηλές τιμές συνεχίζουν να προκαλούν έντονο προβληματισμό για το μέλλον του προϊόντος.

Ο πεπειραμένος γεωπόνος, σύμβουλος στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βαμβακοπαραγωγών Ημαθίας και επιστημονικός σύμβουλος της Leader Farmer Hellas όσον αφορά στην αναγεννητική γεωργία, περιγράφει μια καλλιεργητική χρονιά που, παρά τις δυσκολίες στην εκκίνηση, εξελίσσεται ιδιαίτερα ικανοποιητικά.

«Στην αρχή καταγράφηκαν ορισμένα μικροπροβλήματα με τις σπορές και καθυστερήσεις σε κάποιες περιπτώσεις, όμως στη συνέχεια η καλλιέργεια εξελίχθηκε πολύ καλά. Οι παραγωγοί είναι ευχαριστημένοι από την εικόνα των χωραφιών και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο ιδιαίτερα κρίσιμο στάδιο της καρποφορίας», επισημαίνει μιλώντας στο Agrosymbol.

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο της φετινής χρονιάς είναι η φυτοπροστασία. Σύμφωνα με τον ίδιο, μέχρι στιγμής δεν παρατηρούνται προβλήματα από το πράσινο σκουλήκι, γεγονός που αφορά όλες τις βασικές βαμβακοπαραγωγικές περιοχές της χώρας και δημιουργεί αισιοδοξία για την εξέλιξη της παραγωγής.

Οι τιμές κρατούν τους παραγωγούς σε αναμονή

Αντίθετα, το κλίμα στην αγορά παραμένει δύσκολο και εξαιρετικά αβέβαιο. Όπως αναφέρει, οι παραγωγοί ανησυχούν έντονα για τις προοπτικές του βαμβακιού, καθώς επικρατεί αρνητική ψυχολογία σχετικά με την πορεία των τιμών. «Οι τιμές σήμερα κινούνται περίπου από τα 45 έως τα 50-52 λεπτά το κιλό. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια τι θα συμβεί στο χρηματιστήριο, καθώς οι εξελίξεις εξαρτώνται από διεθνείς παράγοντες, όπως η παραγωγή και η ζήτηση στην Κίνα, τη Βραζιλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες», σημειώνει.

Παρά την αβεβαιότητα όμως, εκτιμά ότι οι τελικές τιμές που θα λάβουν οι παραγωγοί ενδέχεται να διαμορφωθούν σε καλύτερα επίπεδα από εκείνα που επικρατούν σήμερα.

Μειώνονται οι εκτάσεις

Η συνολική έκταση που καλλιεργείται φέτος με βαμβάκι υπολογίζεται περίπου στα 2 εκατομμύρια στρέμματα, ωστόσο η τάση είναι πτωτική. «Υπάρχει σταδιακή μείωση των εκτάσεων, τόσο λόγω του αυξημένου κόστους παραγωγής όσο και εξαιτίας της απογοήτευσης που έχουν προκαλέσει οι τιμές. Δεν αποκλείεται τα επόμενα χρόνια να δούμε μια επιπλέον μείωση της τάξης του 5%-10%, ιδιαίτερα στη Θεσσαλία και την περιοχή της Κομοτηνής», τονίζει.

Ιδιαίτερα στη Λάρισα, το κόστος άρδευσης αποτελεί σημαντικό βάρος, καθώς φτάνει ακόμη και τα 60-70 ευρώ ανά στρέμμα, σύμφωνα με τον ίδιο. Παρ’ όλα αυτά, η φετινή χρονιά εξελίσσεται καλύτερα σε σχέση με την περσινή ως προς τη διαθεσιμότητα νερού.

Στην Ημαθία, αντίθετα, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις παραμένουν σταθερές, καθώς οι συνθήκες όσον αφορά τους υδάτινους πόρους είναι σαφώς ευνοϊκότερες.

Οι διεθνείς πιέσεις και η απώλεια ζήτησης

Σημαντικές πιέσεις δέχεται και η Ελληνική αγορά από τις διεθνείς εξελίξεις. Σύμφωνα με τον έμπειρο γεωπόνο, η Τουρκία –ένας από τους σημαντικότερους αγοραστές Ελληνικού βαμβακιού– έχει περιορίσει τις εισαγωγές της από τη χώρα μας, καθώς έχει στραφεί προς το βαμβάκι της Βραζιλίας.

Ταυτόχρονα, η συνολική παγκόσμια ζήτηση για φυσική ίνα παρουσιάζει κάμψη, καθώς η βιομηχανία ένδυσης χρησιμοποιεί ολοένα και περισσότερο συνθετικές ίνες, γεγονός που επηρεάζει συνολικά την αγορά του βαμβακιού.

Πλεονέκτημα η ποιότητα του Ελληνικού βαμβακιού

Παρά τις δυσκολίες, το Ελληνικό βαμβάκι εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. «Η ποιότητα του Ελληνικού προϊόντος παραμένει υψηλή. Υπάρχει ενδιαφέρον από αγορές όπως η Αίγυπτος, η οποία προμηθεύεται συγκεκριμένες ποσότητες, καθώς θεωρεί ότι το Ελληνικό βαμβάκι έχει καλύτερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα σε σχέση με το βραζιλιάνικο», υπογραμμίζει.

Ωστόσο, εκτιμά ότι είναι αναγκαίο ένα σχέδιο για τον κλάδο. «Δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το βαμβάκι. Αν υπήρχαν πραγματικά βιώσιμες εναλλακτικές καλλιέργειες, οι αγρότες θα είχαν ήδη στραφεί σε αυτές. Το σιτάρι και το καλαμπόκι παρουσιάζουν, επίσης, μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές, επομένως το βαμβάκι εξακολουθεί να αποτελεί βασική επιλογή. Για να αποκτήσει όμως προοπτική, απαιτείται κοινή στρατηγική από όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Χωρίς συντονισμένο σχέδιο, το Ελληνικό βαμβάκι δύσκολα θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα».